Ο πικρός αποκλεισμός από το Μαρούσι, χθες στο Final 8, ήταν κλωτσιά στο στομάχι του κόσμου, ο οποίος άρχισε να «γουστάρει» με αυτό που έβλεπε στο μπάσκετ. Γράφει ο Κώστας Πολυχρονιάδης.
Μπορεί ο πραγματικός στόχος της σεζόν, δηλαδή η πρόκριση στο Eurocup, να χάθηκε πριν από μία εβδομάδα, ωστόσο λόγω του αντιπάλου, υπήρχε ένα ελαφρυντικό. Το χθεσινό, ωστόσο, δεν… «χωνεύεται» εύκολα.
Και αυτό γιατί, με την τωρινή κατάσταση του Παναθηναϊκού, ο κόσμος πίστεψε πως υπάρχει ένα ενδεχόμενο με ένα… «θαύμα», να βρεθεί ο Άρης στον τελικό, αποκλείοντας τον Ολυμπιακό στα ημιτελικά, ο οποίος παρεμπιπτόντως νίκησε με μεγάλη άνεση την φορμαρισμένη ΑΕΚ. Ρεαλιστικό σενάριο; Μάλλον όχι, αλλά ο κόσμος χρειάζεται έστω 1% πιθανότητα για να πιστέψει και να αγκαλιάσει μία προσπάθεια. Ωστόσο χθες, δεν έγιναν ούτε τα βασικά, και τα όνειρα για το κύπελλο καταστράφηκαν από το πρώτο κιόλας ματς στο Final 8.
Είμαι της άποψης πως, όσο ο Άρης δεν έχει ομάδα με 3-4-5 φορές μεγαλύτερο μπάτζετ από τον επόμενο του, δεν είναι σε θέση να κερδίζει και στα πολύ άσχημα βράδια του, όπως κάνει άλλοτε ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός. Άλλωστε, το Μαρούσι έχει σχεδόν το ίδιο μπάτζετ με τον Άρη, άσχετο που παλεύει, για την σωτηρία. Είναι πολύ πιθανό η ομάδα του Παπαθεοδώρου να σώσει τη κατηγορία, και μάλιστα με σχετική άνεση.
Αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι χθες το Μαρούσι δεν είχε Σάλας και Ρέινολντς, ρίχνουν ακόμη περισσότερο αλάτι στην πληγή του Άρη από αυτή την ήττα-αποκλεισμό, καθώς μία ομάδα χωρίς πολλές επιλογές στους ξένους στο χθεσινό ματς, νίκησε τους Κιτρινόμαυρους, και μάλιστα εύκολα.
Πιστεύω πως υπάρχουν και τέτοιες, άσχημες ημέρες, όπου τίποτα δεν μπαίνει, και από την άλλη όλα μπαίνουν. Ωστόσο, σε αυτές τις ημέρες, κατά τη γνώμη μου, μπορείς τουλάχιστον να έχεις καλή άμυνα, γιατί τα περισσότερα παιχνίδια χάνονται από την άμυνα, και όχι την επίθεση. Αυτός ήταν ο λόγος της ήττας του Άρη, η κακή άμυνα.
Το Μαρούσι έπαιξε pick-n-roll με τον «άσσο» και δέκτη τους Σόουζα-Ουίλιαμς-Κουζέλογλου καμιά 10αριά φορές, και εκτέλεσε αυτή την επίθεση με τεράστια ευκολία. Σχεδόν σαν να ήταν σε προπόνηση, και σαν η άμυνα να ήταν μερικά κωνάκια. Στην άλλη πλευρά του παρκέ, οι επιθέσεις του Άρη ήταν… για σκότωμα.
Δεν μπήκαν κάποια σουτ, ωστόσο σε πολλές περιπτώσεις τα λάθη των Κιτρινόμαυρων δεν άφησαν καν η επίθεση να φτάσει σε εκτέλεση, ενώ σε άλλες καταστάσεις, γινόταν ένα σουτ… «τραβηγμένο από τα μαλλιά», με πιθανότητα ευστοχίας περίπου 10%. Όταν μπαίνουν αυτά τα δύσκολα σουτ, κερδίζεις. Όταν δεν μπαίνουν, χάνεις. Όταν μπαίνουν, μεγάλη προσωπικότητα, όταν δεν μπαίνουν, «αμπάσκετος».
Ειδικά το τελευταίο, το «αμπάσκετος», αλλά και το «δεν είναι μπασκετμπολίστας», «ύπνος», «κοιμισμένος» είναι εκφράσεις που συχνά χρησιμοποιεί ο κόσμος. Δυστυχώς, πρόκειται για απίστευτη απαξίωση, κυρίως του προπονητή, καθώς ανέλαβε ένα συνονθύλευμα και το έκανε ομάδα. Δεν φταίει ο Μίλισιτς αν ο Μήτρου-Λονγκ θέλει να γίνει ήρωας σε κάθε φάση. Δεν φταίει ο Μίλισιτς αν ο Νουά, ο Πουλιανίτης, ο Χάρελ, χάνουν ελεύθερο λέι απ. Δεν φταίει ο Μίλισιτς αν σε αιφνιδιασμό, χωρίς μαρκάρισμα, ο Άντζουσιτς χάνει τη μπάλα μέσα από τα χέρια του από πάσα που πήρε, ενώ είναι ελεύθερος για τρίποντο.
Είναι «άγιος» ο Κροάτης; Φυσικά και όχι. Το μεγαλύτερο του λάθος χθες ήταν η χρησιμοποίηση των Μήτρου-Λονγκ και Τζόουνς για τόσα πολλά λεπτά, και όχι του Πουλιανίτη. Κανείς από τους δύο βασικούς πλεϊμέικερ του Άρη δεν ήταν στο 100% για να αγωνιστούν, ωστόσο παρέμειναν στο παρκέ για 23:56 και 24:21 αντίστοιχα, ενώ ο Στέλιος πήρε φανέλα για 8:56… Από εκεί και πέρα, όση σταθερότητα είχε ο Άρης στην άμυνα, ήταν με τον Αντετοκούνμπο στο παρκέ. Ο Κώστας φορτώθηκε με 4 φάουλ και έκατσε στον πάγκο, ωστόσο στα τελευταία 3-4 λεπτά που κρινόταν το ματς, ο Μίλισιτς δεν τον επανέφερε, μέχρι που ήταν πλέον αργά.
Δυστυχώς, υπάρχουν και απογεύματα που τίποτα δεν πάει καλά. Το θέμα είναι με ηρεμία να πάμε στην επόμενη ημέρα. Δεν μπορούμε να το… κλείσουμε το μαγαζί, με όσους λένε “να φύγουν όλοι”…
