Μετά την σοκαριστική ισοπαλία με τον Λεβαδειακό, θεωρώ πως είναι πιο φανερό από ποτέ πως το ευρωπαϊκό εισιτήριο της 5ης θέσης (εφόσον δεν πάρει το κύπελλο ο ΟΦΗ) μάλλον δεν θα καταλήξει στα χέρια του Άρη.
Αυτό όχι γιατί ο Άρης είναι τόσο μακριά στη βαθμολογία (-4 από 5η θέση με ματς παραπάνω), αν και ο Λεβαδειακός διατηρήθηκε στο +13, αλλά διότι αυτή η φετινή ομάδα δεν μπορεί να κρατήσει αυτό που κερδίζει με δουλειά στο γήπεδο. Υπάρχουν πολλά φετινά παιχνίδια στα οποία ο Άρης… «πετούσε φλόγες» και κέρδισε ελάχιστα από αυτά.
Μεγάλη πληγή παραμένει η… έδρα του, έχοντας μόλις 2 νίκες στο πρωτάθλημα σε όλη τη σεζόν (Βόλος, ΑΕΛ). Αν είχε τα ίδια αποτελέσματα, αλλά είχε αξιοποιήσει την έδρα του τουλάχιστον στα ματς που δεν θεωρούνται ντέρμπι (Παναιτωλικός, Πανσερραϊκός, Αστέρας, και χθες Λεβαδειακός), έχοντας χάσει συνολικά 9 (!) βαθμούς (+6 αν είχε κερδίσει στα ντέρμπι εντός έδρας, στα οποία ήταν σε όλα καλύτερος), θα είχε εντελώς διαφορετική τύχη τώρα.
Πλέον, με 7 αγωνιστικές να απομένουν, και με τη γκέλα του Παναθηναϊκού στο Περιστέρι, είναι αδιαμφισβήτητο φαβορί ο Λεβαδειακός για την 4άδα. Μία πραγματικά ιστορική υπέρβαση, η οποία δύσκολα να επαναληφθεί σύντομα. Είναι αυτό που λέμε… πυροτέχνημα. Η ομάδα του Παπαδόπουλου διανύει μία ιστορική σεζόν, έχοντας τη τύχη με το μέρος της. Χθες, τα λάθη του Άρη το ένα μετά το άλλο έδωσαν δώρο το 2-2 στον Λεβαδειακό, ο οποίος ήρθε στο Χαριλάου για να… χάσει!
Μία ομάδα όπως ο Λεβαδειακός, ο οποίος βρίσκεται στο +13 από τον Άρη, και στην 4η θέση, έπαιζε με… «γιώμες» και γεμίσματα στο “Βικελίδης”. Αυτό δείχνει το πόσο ασταθής είναι ο Άρης, αλλά και το πόσο παλεύουν οι παίκτες του Λεβαδειακού παρότι -και- χθες φάνηκε πως έχουν λιγότερο ποιοτική ομάδα από τις πέντε μεγάλες ομάδες. Έχουν πλάνο, χημεία, και έχουν δουλέψει, και κανείς δεν μπορεί να τους το πάρει αυτό.
Όσον αφορά τον Άρη, αν δεν πάρει ευρωπαϊκό εισιτήριο φέτος, θα είναι η πρώτη χρονιά στην εποχή Καρυπίδη, όπου βγαίνουν 5 ομάδες στην Ευρώπη, και οι Κιτρινόμαυροι δεν θα είναι μία από αυτές. Το αν η φετινή χρονιά είναι… πάθημα, και αν θα γίνει μάθημα για του χρόνου, δεν το ξέρω. Βέβαια, η πρόσφατη ιστορία δεν μου δίνει πολλή αισιοδοξία…