Ένα παιχνίδι που διήρκησε 32 (!) αντί 40 λεπτών λόγω αιτήματος της Μυκόνου, έληξε με σκορ 63-70 υπέρ των τελευταίων, οι οποίοι πραγματοποίησαν ματς καριέρας και θα το θυμούνται για πολλά χρόνια.
Οι Κιτρινόμαυροι ξεκίνησαν καλά αλλά το… έχασαν κάποια στιγμή, με πολλά λάθη και εμφανίζοντας αδικαιολόγητη κούραση, σαν να είχαν αυτοί το πρόβλημα των απουσιών.
Παρ’ όλα αυτά, δεν χρειάζεται να… «σταυρώσουμε» παίκτες και τεχνικό επιτελείο του Άρη για αυτή την ήττα. Τα αποτελέσματα στα φιλικά μετρούν απειροελάχιστα. Αυτό που μετράει είναι το πως παίζει η ομάδα, και όχι αν ο Φορμπς και ο κάθε Φορμπς έβαλε το κρίσιμο τρίποντο. Το θέμα είναι να βγήκε σωστά η επίθεση και να γίνει σωστό τελείωμα της φάσης, και ας μη μπει.
Αυτό, για άλλο ένα φιλικό, δεν το είδαμε από τη πλευρά του Άρη, και προφανώς υπάρχουν ανησυχίες, κυρίως στο επιθετικό κομμάτι, όχι πως στην άμυνα ήταν φοβερός.
Ο Άρης έκανε ένα βήμα μπροστά προχθές, και δύο βήματα πίσω σήμερα. Είναι νωρίς ακόμα, η ομάδα χρειάζεται δουλειά, και είναι σίγουρο πως στις επίσημες διοργανώσεις τα πράγματα θα είναι διαφορετικά. Πίστη στην ομάδα και υπομονή…
