Η ήττα από το Περιστέρι απογοήτευσε τον κόσμο του Άρη την περασμένη Τετάρτη, ωστόσο από το -14, ο Αυτοκράτορας σε μία μέτρια προς κακή ημέρα μείωσε και κράτησε υπέρ του τη διαφορά στην ισοβαθμία.
Με τραυματίες Άντζουσιτς, Φόρεστερ, ο οποίος έπαιζε με δική του ευθύνη, Χάρελ που χτύπησε το δάκτυλο του, αλλά και Αντετοκούνμπο φορτωμένο με φάουλ, και σε κακή ημέρα Μήτρου-Λονγκ, εύκολα φτάνουμε στο συμπέρασμα για το πώς ήρθε η ήττα.
Βέβαια, περίπου 3,5 λεπτά πριν το τέλος ο Άρης πέρασε μπροστά με 65-69 παρά τα προβλήματα. Αλλά δεν ήταν σε καλή ημέρα, και το να κερδίσει ήταν δύσκολο. Για 39 λεπτά ο Άρης έπαιζε για τη νίκη αλλά οι τραυματισμοί και η κακή ημέρα στην οποία βρέθηκε δεν τον άφησαν, και έτσι στο τελευταίο λεπτό έπαιξε ΕΞΥΠΝΑ να κρατήσει τη διαφορά…
Στο -1 με 21.7” να απομένουν, αν κάνει φάουλ το Περιστέρι θα πάει στις βολές. Αν τις βάλει, γίνεται το +3. Μετά το Περιστέρι θα κάνει φάουλ και θα πάει ο Άρης στις βολές. Αν τις βάλει μειώνει στο -1, αν τις χάσει; Τι γίνεται τότε; Υπάρχει έστω ένας σοβαρός λόγος να ρισκάρει έτσι ο Άρης για να πάρει τη νίκη, επειδή το DNA του λέει παίζει πάντα για τη νίκη;
Θα φέρω άμεσο παράδειγμα. Ο ΠΑΟΚ νίκησε με 79-73 τη Μπιλμπάο στον πρώτο τελικό. Στο δεύτερο ματς θα παίξει προφανώς για τη νίκη. Αν στη διάρκεια του ματς βλέπει ότι δεν μπορεί να κερδίσει, δεν θα κοιτάξει να κρατήσει το +6 στη διαφορά; Αν το καταφέρει και ο ΠΑΟΚ κατακτήσει την 4η διοργάνωση της Ευρώπης, έχοντας χάσει με 1 πόντο (π.χ.), ο κόσμος θα κράζει;
Ή μήπως όταν ο Άρης κατακτούσε τίτλους ηττώμενος αλλά διατηρώντας τη διαφορά, υπήρχε πρόβλημα; Στο ποδόσφαιρο, όταν ο Άρης προκρίθηκε κόντρα στη Σαραγόσα, είχε χάσει με 2-1 στην Ισπανία. Έπρεπε να ανοιχτεί να πάει για τη νίκη;
Στον αθλητισμό, φυσιολογικά τα θέλουμε όλα και καλό είναι να τα διεκδικούμε. Όταν όμως κατά τη διάρκεια του αγώνα δεν μπορούμε να φτάσουμε μέχρι τέλους, δηλαδή στη νίκη στη προκειμένη περίπτωση, κυνηγάμε το αμέσως επόμενο, δηλαδή τη διαφορά, στη προκειμένη περίπτωση…
Το μόνο που άλλαξε από Τετάρτη για αυριανό ματς είναι το βαθμολογικό ενδιαφέρον του Άρη. Αν κέρδισε το Περιστέρι θα ήταν ήδη 5ος, ενώ τώρα χρειάζεται, βαθμολογικά, να νικήσει αύριο. Με τον ντόρο που έχει δημιουργηθεί για το αυριανό ματς, με παρουσία Αντετοκούνbros και Σιάο, ΟΥΤΩΣ Ή ΑΛΛΩΣ ο Άρης θα πήγαινε για τη νίκη. Το Παλέ θα… γκρεμιστεί, και ο Άρης θα έπαιζε… φιλικό προετοιμασίας; Νίκη ήθελε και θέλει Ο,ΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ. Απλώς πλέον, έχει ΚΑΙ βαθμολογικό κίνητρο.
Ο Άρης πρέπει να παίζει για τη νίκη, ΠΑΝΤΑ. Αλλά σε ματς όπως το προχθεσινό που ο Άρης έπαιζε για δύο αποτελέσματα, βλέποντας στο τελευταίο λεπτό ότι δεν αξίζει το ρίσκο να… βγει μπροστά για τη νίκη, ο Μίλισιτς πήρε τη συνειδητή απόφαση να παίξει για να κρατήσει τη διαφορά. Για αυτό και δεν έκανε φάουλ με 21.7” να απομένουν ενώ βρισκόταν στο -1. Το αποτέλεσμα είναι ακριβώς το ίδιο. Ο Άρης ήθελε νίκη με τον Πανιώνιο και πριν από την Τετάρτη. Θέλει νίκη με τον Πανιώνιο σήμερα, τη θέλει και αύριο.