Η κατάσταση στην οποία έχει βάλει τον εαυτό του ο Άρης έχει όνομα, και δεν έχει να κάνει με την “κακιά την τύχη”, ή “όλα σε εμάς γίνονται”. Ο κόσμος της ομάδας ελπίζει πως η χθεσινή ήττα από τον Παναιτωλικό ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι, στην υπομονή και στη στήριξη που έχει δείξει στον βασικό υπαίτιο για όλα αυτά που συμβαίνουν στον Άρη.
Ο βασικός υπαίτιος ο οποίος, μετά τα λάθη που έχει κάνει ξανά και ξανά και ξανά, δεν λέει να αλλάξει στάση και να το δει διαφορετικά. Τι κι αν έφερε τεχνικό διευθυντή; Αν ο ίδιος… «χώνει τη μύτη του» παντού, ακόμη και εκεί όπου υπάρχουν ειδικοί, «βρώμα» η δουλειά. Δεν νοείται, εν έτει 2025, να κατεβαίνει πρόεδρος επαγγελματικής ομάδας και να κάνει ομιλία στους ποδοσφαιριστές… Και το ξέρουμε από το παρελθόν πως αυτές οι ομιλίες, πολλές φορές δεν είναι ήρεμες. Όσοι έχουν ακούσει κάτι, ξέρουν…
Φταίει ο Καρυπίδης για την ντροπιαστική ήττα από τον Παναιτωλικό χθες; Ναι, φταίει. Μεμονωμένα να το δει κανείς, εύκολα θα «ξελασπώσει» τον πρόεδρο του Άρη. “Ο πρόεδρος φταίει που οι παίκτες δεν κάνουν κινήσεις;”. Με αυτή τη λογική, όχι.
Δεν κατέβηκα εγώ, όμως, να μιλήσω στους παίκτες στα αποδυτήρια. Δεν εφάρμοσα αντιεπαγγελματικές τακτικές για να επιβάλλω τον εαυτό μου στους ποδοσφαιριστές τους οποίους πληρώνω… Όταν κάθε χρόνο, η μεταγραφική περίοδος για τον Άρη σημαίνει την αποχώρηση 15 και την έλευση άλλων 15, ομάδα δεν φτιάχνεται ποτέ. Βέβαια, το πρόβλημα στον Άρη είναι πιο βαθύ και όχι τόσο επιφανειακό.
Ο Άρης είναι άρρωστη ομάδα που δεν μπορεί να σηκώσει κεφάλι εδώ και πολλά χρόνια. Ακόμη και όταν κέρδιζε Ατλέτικο, ή και πιο παλιά, στο εσωτερικό γινόταν το… “έλα να δεις”… Πάντοτε άρρωστος και χωρίς να υπάρχει αντίδοτο για να αλλάξει η κατάσταση.
Είναι αληθές πως επί Καρυπίδη, ο Άρης έχει μία σταθερότητα που δεν είχε ποτέ άλλοτε στην ιστορία του στην πρώτη εθνική κατηγορία. Υπήρξαν χρονιές όπου η Ελλάδα είχε 6 θέσεις σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις, και ο Άρης τερμάτιζε 7ος… Αυτό όμως δεν αποτελεί δικαιολογία. Σκοπός όλων είναι η εξέλιξη, όχι η στασιμότητα. Το έχουμε πει εδώ και πολλά χρόνια πως ο Θεόδωρος Καρυπίδης έχει φτάσει το ταβάνι του, και έχει κάνει μεγάλες προσπάθειες να το τρυπήσει κιόλας, κάτι το οποίο στην Ελλάδα δεν είναι εφικτό, για ευνόητους λόγους…
Ο κόσμος του Άρη θέλει να ακούει την αλήθεια και να μην του δίνονται ψευδείς ελπίδες για το οτιδήποτε. Να ξέρει από μία αρχή πως “η ομάδα του χρόνου θα τερματίσει 5η”. Να μην του λένε πως θα “διεκδικήσει 4άδα”, ή “φέτος θα διεκδικήσουμε το πρωτάθλημα”…
Γιατί όταν δίνεις ελπίδες σε έναν διψασμένο κόσμο, μετά η γεύση της αποτυχίας θα είναι πικρή εις διπλούν….
Η κατάσταση του Άρη, αν δεν το καταλάβατε, έχει όνομα και υπαίτιο, και αυτός είναι ο Θεόδωρος Καρυπίδης…