25 Μαρτίου 1914, 25 Μαρτίου 2026, 112 χρόνια ζωής για τον Άρη Θεσσαλονίκης! Γράφει ο Κώστας Πολυχρονιάδης.
Είτε είναι το ποδόσφαιρο, το μπάσκετ, το βόλεϊ, η οποιοδήποτε άλλο άθλημα του Άρη, είναι βέβαιο πως ο Σύλλογος έχει χαρίσει αμέτρητες στιγμές χαράς στον κόσμο του, και ας βρίσκονται -για την ώρα- στο μυαλό των φίλων των Κιτρινόμαυρων ως αναμνήσεις.
Τα ποδοσφαιρικά πρωταθλήματα των ετών 1928, 1932, 1946 και το κύπελλο του 1970, το πρώτο πρωτάθλημα στο μπάσκετ το 1930, και μετά το ’79 με ρεκόρ 24-2, όπου και άρχισε να γεννιέται ο… Αυτοκράτορας, το ευρωπαϊκό το 1993 στο Τορίνο, το πρωτάθλημα στο ανδρικό βόλεϊ το 1997 που έσπασε το κατεστημένο των Αθηνών.
Η πρόκριση επί της Μπενφίκα με συνολικό σκορ 4-3 τη σεζόν 1979/80 για το κύπελλο UEFA, και η πρόκριση επί της πανίσχυρης Περούτζια την ίδια σεζόν, με ισοπαλία 1-1 στη Θεσσαλονίκη και θρίαμβος 0-3 στην Ιταλία. Η ευρωπαϊκή πορεία των Κιτρινόμαυρων σταμάτησε κόντρα στη Σεντ Ετιέν. Μετά από ήττα με 4-1 στη Γαλλία, ο Άρης τα έδωσε όλα για την ανατροπή, αλλά η ρεβάνς έληξε με σκορ 3-3.
Η πρόκριση με δύο νίκες κόντρα στην Ατλέτικο Μαδρίτης, επικρατώντας με 1-0 και 2-3, ενώ παραμένει μέχρι σήμερα η μοναδική ελληνική ομάδα που έχει φύγει νικήτρια από την Ισπανία. Ο αποκλεισμός αλλά με τους «Σίτιζενς» να χαζεύουν… σαν χαζοί την απίστευτη κερκίδα του κόσμου του Άρη στο Μάντσεστερ, με 8 χιλιάδες κόσμο στις εξέδρες του Έτιχαντ.
Τα 9 πρωταθλήματα του Αυτοκράτορα σε διάστημα 12 χρόνων, εκ των οποίων τα 7 ήταν συνεχόμενα από το 1985 ως το 1991. Τα 4 συνεχόμενα Κύπελλα Ελλάδος ανάμεσα σε 1987 και 1990, τα οποία σήμαναν και 4 συνεχόμενα νταμπλ για τον Άρη. Το τελευταίο Ευρωπαϊκό του 2003, όπου ο Άρης επικράτησε με 84-83 επί της Πρόκομ Τρεφλ στο final 4 του Αλεξανδρείου. Το τελευταίο λάβαρο που κρέμασε στον ουρανό του Nick Galis Hall, το Κύπελλο Ελλάδος του 2004, το οποίο κατέκτησε στη Λαμία νικώντας με 73-70 τον Ολυμπιακό.
Η μεγαλύτερη οπαδική μετακίνηση, στον τελικό του 2010, παρά τα ανεπιτυχή αποτελέσματα σε όλους τους τελικούς μετά από εκείνον του 1970, δίχως να πετύχει γκολ από τότε που κατέκτησε το τρόπαιο.
Όλες αυτές οι στιγμές, να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι, είναι εκεί για να μας θυμίζουν τις δόξες του Άρη, με την ελπίδα πως κάποια στιγμή θα τα ζήσει ξανά αυτός ο κόσμος, ο οποίος «δεν τον άφησε στα δύσκολα». Έχοντας ζήσει μεγάλες στιγμές, αλλά και… χαλίκια Β και Γ εθνικών, ο κόσμος αντί να μειώνεται, αυξάνεται και δεν σταματούν να υπάρχουν νέες γενιές Αρειανών. Είναι το μικρόβιο το οποίο κουβαλούν εκατομμύρια άνθρωποι από τη στιγμή ίδρυσης του Συλλόγου, και το μεταδίδουν με υπερηφάνεια στα παιδιά τους, και αυτοί με τη σειρά τους στα δικά τους.
Για αυτούς που είναι εδώ, αυτούς που έφυγαν νωρίς, αυτούς που έφυγαν άδικα. ΚΟΝΤΡΑ σε αυτούς που ρίχνουν λάσπη στον Άρη, σε αυτούς που προσπαθούν με νύχια και με δόντια να βαφτίσουν έναν ολόκληρο λαό χρησιμοποιώντας τη προπαγάνδα ως μεγάλο όπλο. Ενωμένοι, δυνατοί, συσπειρωμένοι.
Γιατί; Γιατί δόθηκε όρκος…
